Sjamanistische methoden behoren tot de oudste door de mensheid gebruikte methodes om zowel fysieke als psychische vragen of ongemakken op te lossen. Sjamanisme is geen religie, maar komt wel tegemoet aan de menselijke spirituele behoeften. Wereldwijd zijn in de loop van millenia, volledig los van elkaar, overal min of meer dezelfde sjamanistische basistechnieken ontstaan. Onze voorvaderen en heden ten dage de inheemse natuurvolkeren, leefden intensief samen met de hen omringende natuur. Vanuit die leefomstandigheden ontstond een animistisch wereldbeeld. D.w.z. alles; planten, dieren, bergen, rivieren, stenen, de elementen, de seizoenen, de windrichtingen, etc. hebben daarin een eigen ziel, een eigen intelligentie en energieveld. De wereldwijd gevonden grotschilderingen van dieren en jagers worden toegeschreven aan sjamanistische rituelen, met name om de geest van het te doden dier gunstig te stemmen. Deze rotsgravures zijn soms 35.000 jaar oud of zelfs nog ouder!

Als alles in de fysieke wereld een ziel heeft, volgt daaruit dat er een niet-zichtbare geestwereld moet zijn. Dit noemt men de middenwereld. De middenwereld is dus de geestwereld die onze fysieke wereld vertegenwoordigd. Ter onderscheiding van twee andere geestwerelden, de beneden- en bovenwereld. Al deze werelden zijn in wisselwerking met elkaar verbonden als onderdeel van het Grote Geheel.

De sjamaan heeft geleerd om in een trancereis, met behulp van zijn geestelijke helpers, zoals totemdieren, of andere helpers, in die andere werkelijkheden te reizen, teneinde in de andere werelden oorzaken voor problemen, bijv. ziekten die zich in onze wereld voordoen, op te zoeken en op te lossen. De sjamaan kan optreden als genezer, ziener, maar ook als begeleider van stervenden en overledenen.

Vandaag de dag is er in onze westerse wereld een sterk oplevende interesse voor het sjamanisme. Omdat onze eigen sjamanistische ‘roots’, zoals bijv. de Keltisch en Noordse, vrijwel volledig verloren zijn gegaan, moeten we ons heroriënteren bij sjamanistische culturen van hedendaagse natuurvolkeren, zoals: Siberische en Aziatische nomadenstammen, Sami(Lappen), Inut(Eskimo's), Indianen, Aboriginals, Afrikaanse en Indonesische sjamanen.
Deze oplevende interesse in het westen voor het sjamanisme is een noodzakelijke reactie op de dramatische wijze waarop we bezig zijn onze leefwereld te vernietigen.

Hoewel natuurlijk niet iedereen een moderne sjamaan behoeft te worden, kan een meer algemene integratie van sjamanistische wijsheden en inzichten in ons moderne denken en handelen, meehelpen om de ecologische problemen van onze wereld anders te benaderen, waarbij ieder van ons zijn persoonlijke steentje kan bijdragen in zijn directe omgeving en meehelpen om ons gedrag t.o.v de natuur in het algemeen in positieve zin te veranderen.(zie bij links, de verschillende milieu- en natuurorganisaties)

De Amerikaanse antropoloog Michael Harner heeft na zijn persoonlijke inwijding als sjamaan door Zuid Amerikaanse indiaanse sjamanen en aansluitende bestudering van sjamanistische technieken over de gehele wereld, een eenvoudige, tijdloze en universele vorm van 'kern'sjamanisme ontwikkeld, die goed bruikbaar is en past bij onze huidige leefwijze in een vaak verstedelijkte leefwereld. (zie bij links 'the Foundations for Shamanic studies')

De door Harner ontwikkelde 'kern'sjamanistische methoden, die sjamanisme toegankelijk, acceptabel en integreerbaar maakt voor onze westerse denk- en leefwereld, kun je vergelijken met de succesvolle wijze waarop D.J. Suzuki in het begin van de 20e eeuw het Zen Boeddhisme voor de westerse wereld toegankelijk maakte.

'Kern'sjamansime vormt een belangrijke bijdrage tot het ontstaan van het moderne westerse sjamanisme.

Copyright 2005: Afbeeldingen en teksten, Reginald Koé.
Zonder schriftelijke toestemming mag door derden op geen enkele wijze gebruik worden gemaakt van teksten, logo's, handelsmerken en afbeeldingen.