De hoogleraar antropologie Michael Harner, verwerkte duizenden waarnemingen bij verschillende hedendaagse sjamanistische culturen en de talloze daarbij behorende overleveringen tot hun ‘kern’. De belangrijkste technieken die hij leerde en optekende, legde hij vast in een trainingsprogramma, dat hij ‘core shamanism’ noemde.
In dit ‘kern’sjamanisme heeft Harner de essenties van wat hij op verschillende plaatsen in de wereld leerde, samengebracht.
Zo ontwikkelde hij een hedendaagse vorm van moderne westerse sjamanistische technieken. Hij is oprichter van ‘de Foundation for Shamanic studies’. Via dit instituut geeft hij de door hem ontwikkelde ‘kern’ sjamanistische technieken aan zijn leerlingen door.*)

Sjamanistische technieken zijn eeuwenoude methoden waarmee onder anderen mensen en dieren van psychische en fysieke kwalen worden genezen.
De sjamaan is in staat bewust in een andere bewustzijnstoestand (via trancereis) te komen, waardoor hij in de andere werkelijkheden (beneden- en bovenwereld) contact kan zoeken met zijn totems en/of andere spirituele helpers om hulp en genezing te vinden voor zichzelf en/of anderen.